We zijn te laat gaan kijken.
Uitval is vaak het moment waarop zichtbaar wordt wat allang wringt. In de periode daarvoor verandert er van alles in hoe een vrouw werkt, doet en volhoudt. Van buiten valt het nauwelijks op. Vaak heeft ze het zelf niet eens door, of ziet ze geen andere weg dan doorgaan.
Het Nationale Vrouwenlab maakt zichtbaar wat er speelt rond uitval. Ervoor, zodat het niet zover komt. Erna, zodat herhaling wegblijft.
Tussen "dit is het niet" en "wat dan wel?" zit een wereld.
Een gouden kooi. Een hypotheekkooi. Een diplomakooi. De ziekte van saai. De disease to please. Geen nee kunnen zeggen. Niet durven kiezen. Zekerheid, verantwoordelijkheid en de angst voor wat er gebeurt als je wél beweegt.
Daardoor kan blijven veiliger voelen dan veranderen. Ook wanneer iets allang wringt. De uitweg wordt dan gezocht in manieren om het vol te houden, terwijl de belangrijkste vraag blijft liggen:
Wat wil je écht?
Het Nationale Vrouwenlab wil dat die vraag een normaal onderdeel wordt van het leven van vrouwen. Steeds opnieuw, wanneer werk, relaties, levensfasen of verlangens veranderen. Al voordat lichaam of geest vastloopt.
Daarvoor ontvouwen we De Prop.
De Prop ontvouwen als nieuwe standaard.
De Prop ontvouwen betekent zichtbaar maken wat tussen ‘dit is het niet’ en ‘wat wil ik écht?’ in is komen te staan. De gouden kooi, de hypotheekkooi, de diplomakooi. Angst, onzekerheid, verwachtingen en de overtuiging: ik kan niets anders.
Het Nationale Vrouwenlab wil dat vrouwen gedurende hun hele leven weten hoe ze die Prop opnieuw kunnen ontvouwen. Wanneer werk verandert. Wanneer hun lichaam verandert. Wanneer relaties of levensfasen veranderen. Wanneer iets begint te wringen.
Zodat weten wat je écht wilt geen zoektocht wordt die pas begint als je vastloopt, maar een vaardigheid voor het leven.
Wat geven we door?
We komen uit generaties waarin de man werkte en de vrouw thuis zorgde. Haar behoeften en verlangens stonden zelden centraal. Zorgen, dienstbaar zijn, aanpassen en jezelf wegcijferen, dat kregen we generaties lang mee.
Daarna gingen vrouwen studeren en werken. Vaak parttime, passend rondom het gezin en als extra inkomen. Inmiddels werken vrouwen meer, zijn ze hoger opgeleid en bekleden ze steeds hogere functies.
In een paar generaties is ons leven totaal veranderd. Wie wij als vrouwen in werk zijn, ontdekken we nog volop. Wat gebeurt er als werk meer wordt dan iets wat we inpassen naast de rest? Een plek ook voor wat wij écht willen. Voor onze behoeften, verlangens, talenten, creativiteit en alles wat wij als vrouw meebrengen.
Tegelijkertijd dragen we nog veel mee van de generaties vóór ons. Juist daar ligt werk te doen. Want lichaam en geest laten inmiddels zien dat we deze zoektocht serieus moeten nemen.
We kunnen die hete bal niet blijven doorgeven.
BV Nederland heeft een volgende beweging nodig. Een manier van werken waarin de behoeften, verlangens, gezondheid, creativiteit en eigenheid van vrouwen vanaf het begin meetellen.
We zeggen tegen onze dochters: doe wat je écht wilt.
Dan zullen we een wereld moeten bouwen waarin we dat voorleven én waarin zij de ruimte krijgen om het zelf te doen.
